Tι είναι η μετεγχειρητική κήλη και που εμφανίζεται;

Κάθε φορά που κάποιος ασθενής χειρουργείται και τα κοιλιακά τοιχώματα κόβονται, δημιουργούνται οι συνθήκες εμφάνισης μίας μετεγχειρητικής κήλης. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας του ότι η ανθεκτικότητα του κοιλιακού τοιχώματος στο σημείο που έχει γίνει η τομή, δεν πρόκειται να είναι ποτέ ξανά τόσο υψηλή όσο είναι σε ένα άθικτο κοιλιακό τοίχωμα. Επομένως, η μετεγχειρητική κήλη δημιουργείται όταν οι αδυνατισμένοι πλέον ιστοί εξασθενούν στην πίεση που προκαλείται από τα σπλάχνα μέσα στην κοιλιά. Έτσι, το έντερο βρίσκει διέξοδο και μέσα σε ένα «σάκο» που δημιουργείται καθώς το περιτόναιο αναδύεται κάτω από το δέρμα.

Η κοιλιοκήλη αποτελεί την πλέον συχνή εμφάνιση κήλης μετά την βουβωνοκήλη. Η συγκεκριμένη μορφή κήλης προκύπτει μετά από επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα (κοιλιοκήλη) και συχνότερα στην μέση γραμμή από την ξιφοειδή απόφυση του στέρνου μέχρι και την ηβική σύμφυση (το οστό της λεκάνης πάνω από τα γεννητικά όργανα). Επιπλέον, είναι πιθανόν να εμφανιστεί και σε πλάγιες κοιλιακές τομές, όπως η πλάγια δεξιά υποχόνδρια (κάτω από τα πλευρά) μετά από χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης της χολής, καθώς μετά από σκωληκοειδεκτομή, ή και πλάγια οσφυϊκά μετά από νεφρεκτομή (αρκετά σπάνια).

Ποια άτομα κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν μετεγχειρητική κήλη;

Περίπου ένα ποσοστό 10-20% των ατόμων που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώρα θα παρουσιάσουν μετεγχειρητική κήλη. Από το ποσοστό αυτό, περίπου το 1/4 θα χρειαστεί να υποβληθεί σε επέμβαση αποκατάστασης της κήλης. Οι κυριότεροι παράγοντες για την εμφάνιση της μετεγχειρητικής κήλης αποτελούν:

  • Oι επιπλοκές της πρώτης επέμβασης
  • Λοίμωξη του εγχειρητικού τραύματος
  • Το μήκος της τομής και η τεχνική σύγκλεισης της κοιλιάς
  • Ατελής συρραφή κατά την χειρουργική επέμβαση
  • Παχυσαρκία
  • Χρόνιος βήχας
  • Διαταραχές ανοσοποιητικού
  • Παράγοντες που αφορούν τη γενική υγεία του ασθενούς (π.χ. κίρρωση)

Ωστόσο, ακόμη και εάν ελεγχθούν όλα τα πιθανά αίτια εμφάνισης της μετεγχειρητικής κήλης, κάποιοι ασθενείς τελικά θα εμφανίσουν κήλη για λόγους οι οποίοι δεν θα είναι απόλυτα κατανοητοί.

Τι συμπτώματα παρουσιάζει η μετεγχειρητική κήλη;

Η δυσμορφία που προκαλεί η κήλη λόγω του ότι προβάλει από το κοιλιακό τοίχωμα δημιουργεί ενόχληση στον ασθενή. Ανάλογα με το μέγεθος καθώς και το περιεχόμενο της μετεγχειρητικής κήλης, μπορεί να προκληθούν έντονα και ενοχλητικά συμπτώματα τα οποία οδηγούν τον ασθενή να απευθυνθεί σε εξειδικευμένο ιατρό. Στην περίπτωση που η κήλη μεγαλώσει αρκετά σε μέγεθος, η μείωση της ενδοκοιλιακής πίεσης προκαλεί δυσκοιλιότητα και δυσκολία στην ούρηση, αδυναμία κινήσεων του κορμού, τοπική ατροφία του δέρματος και σε προχωρημένες καταστάσεις ακόμα και αναπνευστικά προβλήματα. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται – έντονος πόνος, αδυναμία αποβολής αερίων/κοπράνων, εμετός –  σε περίπτωση που το περιεχόμενο της κήλης «εγκλωβιστεί» μόνιμα μέσα στην κήλη και δεν είναι δυνατόν να επιστρέψει στην κοιλιακή χώρα οπότε απαιτείται άμεση χειρουργική εκτίμηση.

Πότε πραγματοποιείται χειρουργική επέμβαση της μετεγχειρητικής κήλης;

Μία μετεγχειρητική κήλη καλό είναι να αντιμετωπίζεται όσο το δυνατόν νωρίτερα, αφού όσο μικρότερη είναι, τόσο ευκολότερη η χειρουργική αποκατάστασή της. Όσο μεγαλώνει μία κήλη, είναι δυσκολότερο να αντιμετωπισθεί και η επέμβαση έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να αποτύχει. Γενικότερα θα λέγαμε ότι οι κήλες πρέπει να χειρουργούνται κυρίως όταν υπάρχουν συμπτώματα που ταλαιπωρούν τον ασθενή ή στις περιπτώσεις που ο ασθενής έχει και άλλα προβλήματα υγείας.

Πώς αντιμετωπίζεται μία μετεγχειρητική κήλη;

H αποκατάσταση κάθε μετεγχειρητικής κήλης απαιτεί την τοποθέτηση πλέγματος, αφού σε περίπτωση που δεν χρησιμοποιηθεί πλέγμα, το ποσοστό υποτροπής φθάνει έως και το 35%. Το πλέγμα τοποθετείται σε διαφορετικές θέσεις σε σχέση με τα ανατομικά στοιχεία του κοιλιακού τοιχώματος αλλά και το μέγεθος της κήλης. Σε περιπτώσεις μεγάλης κήλης (χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος δηλαδή) προτιμότερη συνήθως είναι η τεχνική στην οποία το πλέγμα τοποθετείται μεταξύ των μυών. Έτσι το πλέγμα προστατεύεται καλύτερα από τυχόν λοιμώξεις και επιπλέον αποφεύγεται η επαφή του πλέγματος με τις εντερικές έλικες και τα σπλάχνα της περιοχής.

Λαπαροσκοπική χειρουργική για την αντιμετώπιση μετεγχειρητικής κήλης:

Mε την λαπαροσκοπική τεχνική το πλέγμα τοποθετείται μέσα στην κοιλιά του ασθενούς, επομένως πρέπει να είναι ειδικής κατασκευής. Τα πλέγματα αυτά έχουν δύο πλευρές: μία λεία πλευρά η οποία έρχεται σε επαφή με το έντερο και μία πλευρά με ανώμαλη επιφάνεια ώστε να προσκολλώνται καλά στο κοιλιακό τοίχωμα. Η τελική απόφαση για την τεχνική που θα επιλεγεί εξαρτάται από κυρίως  από την ανατομία της κήλης αλλά και από τις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε ασθενούς.

Η λαπαροσκοπική τεχνική έχει μέγιστα πλεονεκτήματα, όπως:

  • Απουσία τομής στο ίδιο σημείο
  • Ελάτωση μετεγχειρητικού πόνου
  • Έλλειψη επιπλοκών από το τραύμα  και τα κοιλιακά όργανα
  • Μικρή χρονική διάρκεια νοσηλείας
  • Άμεση κινητοποίηση και ταχεία επιστροφή του ασθενούς στην καθημερινότητα

επικοινωνία

επικοινωνία

Ευ - Μεταβολισμός
ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ